Бина 1840 елларда Казан Кремленең үзәк өлешендә архитектор П.Г. Пятницкий җитәкчелегендә төзелә. Башта ике катлы кирпеч бина кантонистлар (хәрби хезмәткә бурычлы булган хәрби хезмәткәрләрнең уллары) өчен казарма вазыйфасын башкара. 1860 нчы елларда бина хәрби училищега тапшырыла һәм тиз арада Юнкер училищесына үзгәртелә (император Россиясе армиясендә юнкер - кече командующий һәм офицер арасындагы арадаш хәрби исем). 1909 елда училище урта звенодагы пехота офицерлары әзерләү өчен хәрби училищега әверелә.
Совет чорында өстәп өченче кат төзелә. 1919 елда бинада пехота команда курслары, соңрак берләштерелгән Казан мөселман команда курслары уздырыла. 1937 елның мартында мәктәп пехота училищесына әверелә. 1941 елның апрелендә бинада бронетанк һәм механикалаштырылган гаскәрләр өчен белгечләр әзерләү бара. Уку йорты Казан танк училищесы исемен ала. Бөек Ватан сугышыннан соң биредә төрле профильдәге учреждениеләр урнаша.
Бинаның озын корпусы соң рус классицизмы кысаларында эшләнгән, симметрияле планировкалы, кырыс монументаль тышкы кыяфәтле. Бинага алып керүче өч ишег чебаксы кою техникасында (Чебакса авылы хөрмәтенә аталган металлдан нәфис коеп эшләү стиле) эшләнгән, розалар, күк чәчәкләр һәм маскароннар (архитектура композициясенә кертелгән сурәт) үрелгән чүкеп ясалган асылмалы түбә белән бизәлгән. Корпусның фасады штукатурланган. Беренче кат руст белән бизәлгән, тәрәзәләрнең профильле йөзлекләре бар. Төп керү урыны асылмалы металл фронтон белән акцентланган.
1994-1995 елларда архитекторлар М.Ф. Гаязова, В.О. Попова, И.Б. Харисова бинаны реставрацияли, ә 2001-2005 елларда бина музей экспозицияләре өчен җайлаштырыла.
Хәзерге вакытта Юнкер училищесының элеккеге корпусында «Эрмитаж-Казан» үзәге һәм Татарстанның табигыять тарих музее урнаша.